Żydowskie ugrupowania wywrotowe w polsce – RUDOLF KORSCH

ŻYDOWSKIE UGRUPOWANIA WYWROTOWE W POLSCE – opis wydawcy

Kazimierz Kippendorf w odrodzonej Polsce był referentem do spraw narodowości żydowskiej w Wydziale Politycznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Odkrył on, że Żydzi masowo garną się do działalności rewolucyjnej i wywrotowej, wrogiej państwu polskiemu. Swoją wiedzę opublikował w książce Żydowskie ugrupowania wywrotowe, napisanej pod pseudonimem Rudolf Korsch. Rok później, po przewrocie majowym, nie zajmował już swojego stanowiska; jego miejsce zajął Żyd, Aleksander Hafftka, który ukręcił sprawie łeb… Niestety nie znamy nawet dalszych losów Kazimierza Kippendorfa, jego praca miała ulec zapomnieniu — i tak było aż do dziś…

Zjawisko „żydokomuny” bywa dziś przedstawiane wyłącznie jako antysemicki mit,  urojenie lub stereotyp wynikający z tzw. spiskowej wizji dziejów. Taka interpretacja  stała się dominująca w dyskursie publicznym, często bez próby rzeczowego  zbadania faktów historycznych. 

A co, jeśli nie wszystko da się sprowadzić do prostego oskarżenia o „antysemityzm”? Warto zwrócić uwagę choćby na słowa Adama Michnika: 

„Jak na pewno wiecie, środowiskiem, z którego pochodzę, jest liberalna  żydokomuna. To jest żydokomuna w sensie ścisłym, bo moi rodzice wywodzili się ze  środowisk żydowskich i byli przed wojną komunistami (…)”. 

Ta wypowiedź nie pochodzi od publicysty tzw. „skrajnej prawicy”, lecz od jednego z  głównych autorytetów współczesnej inteligencji liberalnej. Stanowi przyznanie, że  określone środowisko – żydowskie i jednocześnie komunistyczne – faktycznie  istniało. 

Prezentowana książka jest obszernym materiałem źródłowym, dokumentującym  udział licznych osób pochodzenia żydowskiego w strukturach ruchu  komunistycznego i organizacjach rewolucyjnych w Polsce. Opiera się na szerokiej  bazie cytatów, w tym także ze źródeł żydowskich, i pokazuje, że nie chodzi o  fantazję czy propagandowy wymysł, lecz o realne zjawisko historyczne. 

Istotna część aktywu rewolucyjnego wywodziła się ze środowisk żydowskich, które  dążyły do obalenia istniejącego porządku i wprowadzenia systemu wzorowanego na  krwawej rewolucji bolszewickiej – takiej, jaka spustoszyła Rosję, Węgry, Bawarię czy  kraje bałtyckie, pozostawiając po sobie miliony ofiar. 

Zaprzeczanie istnieniu tego zjawiska nie jest przejawem naukowej rzetelności, lecz  próbą narzucenia uproszczonej narracji ideologicznej, podszytej poprawnością  polityczną. Rzetelne badania historyczne nie polegają na moralnym szantażu, lecz  na analizie faktów – nawet wtedy, gdy są one niewygodne. Po lekturze tej książki  stanie się jasne, że żydokomuna to nie fantasmagoria antysemitów, lecz realne i  bardzo groźne zjawisko, które w Polsce w pełni objawiło się, co prawda nie po  rewolucji, lecz po II wojnie światowej, wysyłając do miejsc kaźni i na śmierć tysiące  polskich patriotów.