Wielki Atlas Kampanii wrześniowej 1939 Tom IV

Działania wojenne na obszarze Śląska, Karpat i Małopolski charakteryzowały się dwoma fazami. Pierwsza, trwająca dwa dni to walki graniczne w oparciu o linie fortyfikacji stałych. Wyróżnić tu można: Węgierską Górkę, Mikołów, Wyry, Tarnowskie Góry, Pszczynę. Niemcy mając doskonałe rozeznanie położenia polskich fortyfikacji dokonali ich obejścia od północy w pasie działania Krakowskiej Brygady Kawalerii i w centrum – na odcinku polskiej 6. DP. Zmusiło to Polaków do manewru odwrotowego już drugiego dnia wojny oraz pozostawienia schronów bojowych. Na odcinku karpackim niemieckie wojska szybkie, mimo interwencji polskiej 10. Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej, obeszły lewe skrzydło Armii „Kraków” dokonując przełamania na styku z Armią „Karpaty”. Podważyło to całą koncepcję planu obronnego na południu Polski.

Drugim, znacznie dłuższym etapem walk obronnych, był metodyczny odwrót wojsk polskich na wschód. Jednak kolejne planowane pozycje obronne, zanim zajęli je Polacy, były już przełamane przez niemieckie dywizje (2. DPanc. i 4. DLek.). Nie pomagało wprowadzanie dywizji odwodowych (11. i 24. DP), gdyż ich pozycje były przeskrzydlane i obchodzone przez czołówki niemieckie i zmuszane do odwrotów, w których ponosiły duże straty marszowe.

Format: A3 (29,7 x 42 cm)
61 map
Oprawa: twarda

Wizualizacja jednostek: Znaki taktyczne w NATO

Armia „Kraków”, 1-10 września

1. Armia „Kraków”, 1 września 1939 r.
2. Krakowska BK i 74. pp z 7. Dywizji Piechoty, 1 września 1939 r.
3. Oddział Wydzielony „Tarnowskie Góry” (11. pp), 1 września 1939 r.
4. 23. DP i Grupa Forteczna, 1 września 1939 r.
5. 21. Dywizja Piechoty Górskiej, 1 września
6. Rybnik, 1 września
7. Żory, Pszczyna, 1 września
8. Armia „Kraków”, 2 września 1939 r.
9. Krakowska BK, 2 września.
10. Pozycja śląska, 2 września
11. Schrony bojowe pod Boguminem
12. Schrony bojowe na pozycji „Cieszyn”
13. 23. Dywizja Piechoty i Grupa Forteczna, 2 września
14. Schrony bojowe na pozycji „Dziedzice”
15. 21. Dywizja Piechoty Górskiej, 2 września
16. Węgierska Górka, 2 września
17. 10. Brygada Kawalerii Zmotoryzowanej, 2 września
18. Armia „Kraków”, 3 września
19. Krakowska BK, 3 września
20. 23., 55. Dywizja Piechoty i Grupa Forteczna, 3 września
21. 22. Dywizja Piechoty Górskiej, 3 września
22. 6. Dywizja Piechoty i 21. Dywizja Piechoty Górskiej, 3 września
23. 10. Brygada Kawalerii Zmotoryzowanej i 1. pułk piechoty KOP, 3 września
24. Armia „Kraków”, 4 września 1939 r.
25. Krakowska BK, 4 września
26. Grupa Operacyjna „Jagmin” i 22. DPG, 4 września
27. 10 Brygada Kawalerii Zmotoryzowanej, 4 września 1939 r.
28. Armia „Kraków”, 5 września 1939 r.
29. Krakowska BK, 5 września
30. Grupa Operacyjna „Jagmin” i 22. DPG, 5 września
31. Armia „Kraków”, 6 września 1939 r.
32. Armia „Kraków”, 7 września 1939 r.
33. Armia „Kraków”, 8 września 1939 r.
34. Grupa Operacyjna „Jagmin” i 22. DPG, 8 września
35. Armia „Kraków”, 9 września 1939 r.
36. Grupa Operacyjna „Jagmin” i 22. DPG, 9 września
37. Armia „Kraków”, 10 września 1939 r.
38. Grupa Operacyjna „Jagmin” i 22. DPG, 10 września
39. Twierdza „Kraków”
40. Punkty oporu „Niezdara” i „Mierzęcice” wrzesień 1939 r.
41. Punkt oporu „Bobrowniki”
42. Pozycja „Dąbrówka Wielka”
43. Punkty oporu „Łagiewniki” i „Godula”, wrzesień 1939 r.
44. Punkty oporu „Nowy Bytom”, „Szyb Artura” i „Radoszowy”, wrzesień 1939 r.
45. Pozycja „Mikołów”, część północna, wrzesień 1939 r.
46. Pozycja „Mikołów”, część południowa, wrzesień 1939 r.

„Armia „Karpaty”, 1-8 września, Armia „Małopolska”, 8-10 września

47. Armia „Karpaty”, 1 września
48. Armia „Karpaty”, 2 września
49. Armia „Karpaty”, 3 września
50. Armia „Karpaty”, 4 września
51. Armia „Karpaty”, 5 września
52. Armia „Karpaty”, 6 września
53. Armia „Karpaty”, 7 września
54. Armia „Małopolska”, 8 września
55. Armia „Małopolska”, 9 września
56. Armia „Małopolska”, 10 września
57. Twierdza „Przemyśl”
58. Fortyfikacje Jarosławia
59. Planowane fortyfikacje przełęczy karpackich.
60. Taktyczny projekt rozwinięcia fortyfikacji stałych na odcinku Armii „Karpaty”
61. Pozycja „Rytro”