Szwy - Wacław Holewiński

W 1985 roku milicjanci zakatowali młodego chłopaka, Tomasza Miteńkę, za brak dowodu osobistego. I choć uszli bez kary, to we współczesnej Polsce znajduje się niezależny pisarz, który postanawia upomnieć się o pamięć o tym zdarzeniu. Jest to tym trudniejsze, że także w jego życie uczuciowe okazuje się wpisana komunistyczna przeszłość.
Szwy to wielowymiarowa powieść o kondycji otaczającej nas rzeczywistości. Zadaje szereg pytań o Polskę, Polaków i wiążące ich wciąż układy. To rozprawa o szwach, które w wielkim trudzie trzymają fasadę III RP w całości.

"Szwy to najbardziej osobista i - moim zdaniem - najlepsza powieść Wacława Holewińskiego. Autor stawia pytanie: co zrobiliśmy z naszą niepodległością? Albo odwrotnie: czemu tak wielu rzeczy nie zrobiliśmy, choć było to naszym obowiązkiem?"
                                             Marek Ławrynowicz

"Holewiński jest jednym z nielicznych pisarzy, których proza tak mocno osadzona jest w naszej współczesności i historii najnowszej. Predestynuje go do tego życiorys: działalność opozycyjna w PRL, prowadzenie podziemnej oficyny wydawniczej, internowanie w stanie wojennym. Sądzę, że najzwyczajniej - doświadczenie życiowe sprawia, że autor ten ma od swoich młodszych kolegów więcej do powiedzenia. A raczej inaczej: do opowiedzenia".
                                            Krzysztof Masłoń, "Rzeczpospolita"

"Wreszcie powstała rzecz nie o podróży do Babadag, tylko o tym, co tu i teraz. Pośród wielu tekstów o naszym czasie - piszą o nim przecież i Wildstein, i Ziemkiewicz, i wielu innych, żaden nie tchnie taką autentycznością i, nie bójmy się tego słowa - prawdą, jak to, co napisał Holewiński.
Czytając, zastanawiałam się, na czym polega sugestywność tej powieści. Wszystko w niej tchnie powietrzem, którym oddychamy. Wywoła na pewno wiele różnych reakcji - z wyjątkiem obojętności. Sądząc z podziału, na który wskazują badania opinii, powinna wzbudzić tyle furii ile entuzjazmu”.
                                            Barbara Budrecka

Wacław Holewiński - urodzony w 1956 r. Prawnik, wydawca, redaktor. Działacz przedsierpniowej opozycji demokratycznej, współpracownik KSS KOR. Internowany w stanie wojennym, a w 1984 r. aresztowany. Współtwórca Przedświtu, jednego z największych wydawnictw drugiego obiegu. Jest autorem następujących powieści: Lament nad Babilonem (2003 r. – wyróżnienie w III edycji literackiej nagrody im. Józefa Mackiewicza oraz nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej), Za późno na modlitwę (2003 r.), Przeżyłem wszystkich poetów (2004 r. – nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej), Choćbym mówił językiem ludzi i aniołów (2005 r.), Droga do Putte (2007 r. - nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej) oraz tomu opowiadań Nie tknął mnie nikt (2008 r.) W 2012 roku opublikował Opowiem ci o wolności - doskonale przyjętą powieść o dwóch konspirujących kobietach z NSZ, a potem NZW.
Wacław Holewiński jest także autorem dramatów zebranych w tomie Dyfuzja i inne dramaty oraz scenariuszy filmowych.